Siedem powodów, dla których należy obejrzeć...

Reservoir dogs (Wściekłe psy, reż. Quentin Tarantino, 1992)

kadr z filmu Wściekłe psy, 1992

1. Ze względu na fabułę:

- nowatorskie podejście do kina gangsterskiego, nie wiemy kim są bohaterowie, jakie są między nimi relacje, co robią w kawiarni 

2. Ze względu na konstrukcję filmu:

- pojawienie się scen, które do niczego nie prowadzą

- sceny, jako elementy układanki, przypominające porozrzucane puzzle=> nie mają porządku chronologicznego, nie należą również do wspomnień bohatera/ów

3. Ze względu na dialogi:
- wprowadzenie rozmów „o niczym” do kina amerykańskiego (początek we Francuskiej Nowej Fali, lata 60te)

4. Ze względu na aktorstwo:

- o stylizacji silnej, bohaterowie mocno przerysowani 

5. Ze względu na muzykę:

- wykorzystanie starych utworów muzycznych, które idealnie wkomponowały się w tło fabuły

6. Ze względu na zdjęcia:

- brudne kadry, kamera zza pleców bohatera

- kamera jest stateczna, nie przemieszczająca się wraz z postacią/postaciami

- dalekie plany w zamkniętych pomieszczeniach

Kamera zza pleców bohaterów (brudny kadr) przykład złamania języka filmowego,
kadr z filmu Wściekłe psy, 1992

7. Ze względu na pozostałe techniki filmowe:
- prolog
- długie ujęcia na torze kolistym
- wprowadzenie cenzury do wyjątkowo brutalnych scen
- używanie slow montion dla podkreślenia napiętej sytuacji

Miejsce w 100 najlepszych amerykańskich filmach wszech czasów jak najbardziej zasłużone.

Categories: brudne kadry, klasyka, łamanie języka filmowego, Q.Tarantino, Wściekłe psy